صابرين مدینه

بسم الله الرحمن الرحیمسرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشمچون زلف تو سرگرم پریشانی خویشمدر بزم وصال تو نگویم ز کم و بیشچون آینه خو کرده به حیرانی خویشملب باز نکردم به خروشی و فغانیمن محرم راز دل طوفانی خویشمیک چند پشیمان شدم از رندی و مستیعمریست پشیمان ز پشیمانی خویشماز شوق شکر خنده لبش جان نسپردمشرمنده ی جانان ز گران جانی خویشمبشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمرافسرده دل از خویشم و زندانی خویشمهر چند امین بسته ی دنیا نیم امادلبسته ی یاران خراسانی خویشمسید علی خامنه ایبسم الله الرحمن الرحیمچقدر دلم برای خدا تنگ شده استبرای دیدن کعبه دلم حرم شده استبخوان منادی دل که وقت اذان است مرابرای خواندن نماز دلم تنگ شده استبه شکرانه سر به سجده آرم مندل پر گنهم روانه حرم شده استبه من بگو تو کجایی که جان روانه کنمکه جان به جان حقیرم تو را طلب شده استبه روزو شب دعا میکنم آن رفیق ناباب راکه موجب وصل تو با دلم شده استببخش مرا که به چندی اسیر دنیا بودمقسم به ذات کریمت دلم ادب شده استچه خوش است امشب که دم زند محسنچقدر برای خدا دلم تنگ شده است(رسولی فاضل) 19/9/91«شعر امام زمان»مجنون شدم که راهی صحرا کنی مراگاهی غبار جاده ی لیلا، کنی مراکوچک همیشه دور ز لطف بزرگ نیستقطره شدم که راهی دریا کنی مراپیش طبیب آمدهام، درد میکشمشاید قرار نیست مداوا کنی مرامن آمدم که این گره ها وا شود همین!اصلا بنا نبود ز سر وا کنی مراحالا که فکر آخرتم را نمیxadکنمحق میxadدهم که بنده دنیا کنی مرامن، سالهاست میوه ی خوبی ندادهاموقتش نیامده که شکوفا کنی مراآقا برای تو نه ! برای خودم بد استهر هفته در گناه، تماشا کنی مرامن گم شدم ؛ تو آینهای گم نمیشویوقتش شده بیائی و پیدا کنی مرااین بار با نگاه کریمانهات ببینشاید غلام خانه زهرا صابرين مدینه...